I SA/Wr 1804/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., T. S. (dalej: skarżący) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia tego organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wskazuje, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy akt wymaga wykonania. Reasumując należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 p.p.s.a. może dotyczyć tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakaz czy też zakaz określonego zachowania się. W rozpoznawanej sprawie, której przedmiot dotyczy odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych, nie występuje sytuacja, w której zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne gdyż w drodze zaskarżonej decyzji nie został dokonany czy zmieniony wymiar zobowiązania skarżącego. Dlatego też akt ten nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu w ramach egzekucji administracyjnej, a więc nie może spowodować wystąpienia po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia nie może być uwzględniony. Z tych względów stwierdzić należy, że udzielenie ochrony tymczasowej w sprawie, której przedmiotem jest zaskarżona decyzja nie jest zasadne, wskutek czego należało orzec jak w sentencji.