I SA/Wr 1806/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Mitsubishi Pajero postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 października 2006r., doręczoną D. S. w dniu [...] (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru), skarżący nadał na adres organu w Urzędzie Pocztowym A w dniu [...] (data stempla pocztowego). W treści decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia zawarte zostało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we W. w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono stronie skarżącej w dniu 20 października 2006 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy procesowej, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2 art. 83 ustawy). W myśl przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu 21 października 2006 r. i kończył się z upływem dnia 20 listopada 2006 r., tj. w 31 dniu, gdyż 30-ty dzień przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy. Tymczasem skarga D. S. na wyżej wskazane rozstrzygnięcie, została wniesiona – stosownie do powyższych ustaleń - w dniu 21 listopada 2006 r., tj. jeden dzień po upływie ustawowo zakreślonego terminu. Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia doręczonej w dniu 24 października 2006 r. decyzji, obligowały Sąd - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy procesowej – do odrzucenia skargi D. S., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.