I SA/Wr 181/13

Wrocław dnia 28 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za wrzesień 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. J. J. (dalej skarżący) zawarł w treści skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia jego odpowiedzialności podatkowej za klub sportowy, wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia. Argumentował, że w skardze przedstawił argumenty dlaczego decyzja ta rażąco narusza przepisy prawa a wobec tego jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody oraz nieodwracalnych skutków. Zdaniem skarżącego jej wykonanie wyłączy także możliwość dochodzenia regresu od pozostałych członków zarządu klubu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art., sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności faktycznych, uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W związku z tym nie jest możliwe dokonanie oceny, czy wobec wnioskodawczyni zachodzi niebezpieczeństwo szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Co do twierdzenia skarżącego, że decyzja uniemożliwia wystąpienie z powództwem regresowym do pozostałych członków zarządu, to trzeba zauważyć, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji skutkuje jedynie przyznanie tymczasowej ochrony prawnej. Nie powoduje jednak eliminacji decyzji z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.