I SA/Wr 182/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi G. K. i H. R. na decyzję Dyrektora Izba Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. W związku z wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 9 lutego 2015 r., wezwano stronę skarżącą, tj. G. K. i H. R., do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwania w tym przedmiocie, skierowane osobno do skarżących, zostały doręczone, na adres podany w skardze, w dniu 14 lutego 2015 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tych wezwań wynika, że obu doręczeń dokonano do rąk G. K. W zakreślonym terminie, wymagany wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowego tut. Sądu (k. 18 akt sądowoadministracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 u.p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do solidarnego opłacenia skargi doręczono skarżącym w dniu 14 lutego 2015 r. (sobota). Doręczenie to należało uznać za skuteczne i otwierające stronie skarżącej (skarżącym) bieg terminu do opłacenia skargi. Skoro zatem, wezwanie do solidarnego opłacenia skargi strona skarżąca otrzymała w dniu 14 lutego 2015 r., to wyznaczony w wezwaniu do opłacenia skargi siedmiodniowy termin rozpoczął swój bieg w dniu 15 lutego 2015 r. I - stosownie do zasady wyrażonej w treści art. 83 § 2 u.p.p.s.a. - upływał z dniem 23 lutego 2015 r. (poniedziałek). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec faktu nieopłacenia skargi w tym terminie, pomimo pouczenia strony skarżącej o negatywnych skutkach procesowych związanych z zaniechaniem tego obowiązku, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie dyspozycji z art. 220 § 3 u.p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia.