I SA/Wr 1821/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego wskutek wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie, strona pismem z dnia 24 grudnia 2007 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w jego ocenie organy podatkowe niesłusznie potraktowały kredyt konsumpcyjny pobrany na remont domu w 1991 r. jako kredyt na działalność gospodarczą. Dodał, że Urząd Skarbowy w N. R. prowadził postępowanie od maja do września 2007 r. i wydał decyzje po ponagleniu i interwencji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Wnioskujący podkreślił, że w stosunku do niego prowadzone jest obecnie postępowanie egzekucyjne przez komornika skarbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana cytowanym przepisem dotyczy tylko takich sytuacji, w których decyzja organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tej decyzji może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem, albowiem uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez zaskarżony akt, nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Jednocześnie wskazać należy, iż zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem. Zauważyć jednak trzeba, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego unormowana przepisem art. 61 § 3 upsa dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt ten nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tego aktu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą obowiązków podatkowych, gdyż jej przedmiotem jest odmowa zmiany postanowienia organu I instancji zawierającego interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Powołując się na treść przepisu art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.) – dalej Op, wskazać należy, że pisemna interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia zawierającego interpretację podatkową, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Z przepisu art. 14b § 2 Op wynika natomiast, że interpretacja, o której mowa powyżej jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji. Wykonanie takiej decyzji zmieniającej lub uchylającej postanowienie zawierające interpretację podlega zgodnie z art. 14b § 6 Op wstrzymaniu do dnia upływu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jeżeli na decyzję zostanie złożona skarga do sądu administracyjnego – do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym. Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia podatnika, płatnika lub inkasenta prawa do wykonywania takiej decyzji. Powyższa sytuacja dotyczy jednak wyłącznie możliwości wstrzymania wykonania decyzji zmieniającej lub uchylającej postanowienie organu I instancji zawierające interpretację podatkową. W tym miejscu wskazać również należy, że z treści art. 14c Op wynika jednoznacznie, że zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji podatkowej nie może mu szkodzić. W niniejszej sprawie zatem zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego nowych obowiązków, tym samym wniosek strony nie może być uwzględniony, gdyż nie zostały spełnione przesłanki art. 61 § 3 upsa. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.