I SA/Wr 1831/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2014 postanawia odrzucić skargę. W dniu 8 sierpnia 2014 r. pod nieobecność S. G. pod adresem wskazanym do korespondencji doręczono jego upoważnionemu pracownikowi wezwanie do uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma należnego wpisu sądowego od skargi, o czym świadczy treść przesłanego do Sądu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wezwanie to zawierało pouczenie, stosownie do którego niewykonanie doręczonego wezwania w terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że opłata sądowa od skargi nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Z kolei wedle art. 67 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z akt sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał pracownik strony skarżącej, upoważniony do odbioru przesyłki i dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu 8 sierpnia 2014 r., należy uznać za skuteczne. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczynał zatem bieg w sprawie w dniu 9 sierpnia 2014 r. i kończył się z upływem dnia 18 sierpnia 2014 r., gdyż siódmy dzień terminu przypadał w dniu 15 sierpnia – dniu ustawowo wolnym od pracy, kolejny 16 sierpnia – w sobotę, natomiast następny 17 sierpnia – w niedzielę, tj. dzień ustawowo wolny od pracy. Stosownie do art. 230 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie uiściła należnej opłaty sądowej od skargi, mimo iż stosowne wezwanie doręczono jej w dniu 8 sierpnia 2014 r., natomiast termin do uiszczenia tej opłaty upłynął w dniu 18 sierpnia 2014 r. W sprawie zaistniała zatem określona w art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.