I SA/Wr 1835/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że utrzymuje się z niskiej emerytury w wysokości 700 zł brutto, ponadto opiekuje się niepełnosprawnym synem. Ponosi liczne wydatki, których łączna wysokość wynosi 1.200 zł miesięcznie. W rezultacie nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskująca podała, że gospodarstwo prowadzi wspólnie z synem (ur. w [...]) i posiada dom o powierzchni 110 m2. Poza tym nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzyskiwane dochody pochodzą z emerytury (700 zł) i z renty socjalnej otrzymywanej przez syna z tytułu orzeczonej niepełnosprawności (550 zł). Do wniosku załączone zostało orzeczenie o zakwalifikowaniu go do pierwszej grupy inwalidzkiej z całkowitą niezdolnością do pracy i wymogiem opieki osoby drugiej. Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że w 2008 r. dochód, który strona uzyskała, pochodził z emerytury i wyniósł 9.558,88 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca powyższe wykazała, gdyż oświadczenia złożone na urzędowym formularzu nie budzą wątpliwości. Suma dochodu uzyskiwanego przez wnioskującą i jej syna (przyjmując nawet, że podane wysokości są kwotami netto) zapewniają właściwie tylko pokrycie podstawowych potrzeb w dwuosobowym gospodarstwie domowym, do których należy zaliczyć utrzymanie domu, wyżywienie, środki czystości. Możliwość poniesienia dodatkowych wydatków na remont domu, co wynika z akt administracyjnych sprawy, świadczy jedynie o poczynieniu na nie oszczędności kosztem znacznych wyrzeczeń. Tym samym stwierdzić należało, że strona nie dysponuje dostatecznymi środkami na opłacenie kosztów sądowych i w związku z tym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.