I SA/Wr 1835/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za 2012 rok postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący K. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu podał, że prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne, z którego nie ma dochodu, natomiast koszty utrzymania swojego dwuosobowego gospodarstwa domowego, prowadzonego z żoną, pokrywa ze swojej pensji w kwocie 1.850 zł (brutto). W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał wnioskodawca, że jest właścicielem domu o powierzchni 126 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 5,3157 ha oraz budynków gospodarczych. Dodał, że od dnia 13 lipca 2013 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim i uzyskuje pobory w obniżonej kwocie. Z dokumentów przesłanych wraz z wnioskiem oraz na wezwanie wynika, ponad wcześniej podane informacje, że wydatki jego gospodarstwa domowego wynoszą 1.520zł miesięcznie, uzyskuje wsparcie państwowe dla gospodarstw rolnych w kwocie 5.926,35 zł, natomiast dochód ze sprzedaży zboża wyniósł 996 zł (przy przychodzie ze sprzedaży w kwocie 7.000 zł i poniesionych kosztach w kwocie 11.930 zł). W latach 2011 i 2012 skarżący uzyskała dochód w łącznej kwocie odpowiednio 28.208,96 zł i 28.756,68 zł (brutto). W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częścio-wym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) ustawy proce-sowej). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że ich ponoszenie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z usług profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasady doświad-czenia życiowego jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku K. K. zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika bowiem, że w swojej sytuacji materialnej i życiowej nie jest w stanie skarżący ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczy o tym kwota, jaką jego dwuosobowe gospodarstwo domowe, dysponuje na swoje utrzymanie, oraz koszty jego utrzymania powiększone w związku ze stanem zdrowia skarżącego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.