I SA/Wr 1841/07
PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-04-14
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą i osiągającej wysokie dochody, która uiściła wpis sądowy po złożeniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, można przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżący, mimo wysokich dochodów z działalności gospodarczej, nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Dodatkowo, fakt uiszczenia wpisu sądowego po złożeniu wniosku o zwolnienie sugeruje, że skarżący dysponuje środkami na pokrycie kosztów postępowania.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od wpisów w sprawach podatkowych, wskazując na trudną sytuację finansową. Mimo podania wysokich dochodów z działalności gospodarczej i obciążeń kredytowych, nie przedłożył dodatkowych dokumentów na wezwanie sądu. Następnie, po złożeniu wniosku, uiścił wymagane wpisy sądowe.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a w szczególności od obowiązku uiszczenia wpisów sądowych w sprawach o sygn. I SA/Wr 1832-1841/07, których łączna kwota wynosi 1.487,20 zł, wskazując, że nie jest w stanie ponieść takiego wydatku.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwojgiem dzieci (ur. w 1988 i 1989 r.) posiada dom o powierzchni 150 m2, za który spłaca raty kredytowe w wysokości 6.500 zł miesięcznie oraz mieszkanie również obciążone kredytem (1.300 zł miesięcznie). Nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dodał, że z żoną mają ustanowioną rozdzielność majątkową, a na jego utrzymaniu pozostaje tylko córka, która nie ma żadnego majątku. Skarżący uzyskuje dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 10.000 zł miesięcznie. Wskazał, że jego stałe opłaty mieszkaniowe wynoszą 1.500 zł i spłata leasingu na 2 ciężarówki – 3.000 zł miesięcznie.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego i finansowego, wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.
Natomiast pismem z dnia 28 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że w tym dniu uiszczona została kwota 1.487,20 zł tytułem wpisów od skarg w sprawach o sygn. I SA/Wr 1832-1841/07, załączając dowód opłaty.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Natomiast stosownie do art. 211 i 212 p.p.s.a., na koszty sądowe składają się opłaty sądowe (czyli wpis i opłata kancelaryjna) oraz zwrot wydatków.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniającej zwolnienie od kosztów sądowych. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że wnosił w szczególności o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, który następnie uiścił. W związku z tym należy spodziewać się, że będzie również dysponować środkami na opłacenie ewentualnych przyszłych kosztów sądowych.
O możliwości opłacenia powyższych kosztów świadczą też wysokie dochody skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej. Poza tym nie przedłożył on żadnych dokumentów, które pozwoliłyby dokonać realnej oceny jego możliwości finansowych.
Mając zatem na uwadze powyższe, należało stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że nie ma możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów sądowych i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło