I SA/Wr 1843/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznych decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2000 r. postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) odmawiające przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu [...] r. doręczono stronie skarżącej (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru przesyłki) wezwanie do usunięcia w terminie siedmiu dni od otrzymania tego wezwania usunięcia braku skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Zakreślony termin upływał w dniu [...] r. Wyżej wskazana opłata sądowa nie została dotychczas uiszczona. Pismem z dnia [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych m. in. w tym zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisów i opłat w łącznej kwocie [...] zł, nie podając jednocześnie żadnych nowych okoliczności, które świadczyłyby o zmianie jego sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie zwolnienia. Wywiódł jedynie, iż w celu wykonania wezwań do uzupełnienia poszczególnych wniosków w tym przedmiocie, złożonych w różnych sprawach, zmuszony jest ponieść dodatkowy koszt w kwocie [...] zł, który Sąd powinien jego zdaniem uwzględnić przy ocenie jego sytuacji majątkowej, przy czym w dalszej części pisma skarżący stwierdził, że na poniesienie takiej kwoty go nie stać, w związku z czym wniosków tych nie będzie uzupełniał. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Z materiału aktowego sprawy wynika, iż dotychczas nie uiszczono należnej opłaty sądowej od złożonego środka zaskarżenia, mimo iż stosowne wezwanie w dniu [...] r. skutecznie doręczono stronie skarżącej. Fakt, iż strona skarżąca wniosła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, w którym wskazała na okoliczności, które – w ocenie Sądu – w ogóle nie świadczą o zmianie jej sytuacji majątkowej, pozwalającej na odmienną ocenę tej sytuacji pod kątem zasadności uwzględnienia jej wniosku, nie wyklucza wystąpienia skutku nieopłacenia środka zaskarżenia w zakreślonym w wezwaniu terminie. Za taką okoliczność nie sposób uznać podniesionej przez T. K. konieczności uiszczenia kwoty [...] zł celem realizacji wezwań sądowych do uzupełnienia składanych w różnych sprawach wniosków, przy jednoczesnym oświadczeniu wnioskodawcy, że i tak kwoty tej nie poniesie, ponieważ go na to nie stać i wniosków tych nie uzupełni. Wartą przywołania w tym miejscu jest aktualna – zdaniem Sądu - na tle obecnego uregulowania postępowania sądowo-administracyjnego teza wyrażona w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 1999 r. (sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999/9/153), zgodnie z którą nie przerywa terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę. W konsekwencji należało przyjąć, iż kolejny wniosek T. K. o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, którego początek wyznaczyło doręczenie skarżącemu w dniu [...] r. stosownego wezwania, a skutek nieopłacenia przez stronę skargi wystąpił w rezultacie nie wykonania w zakreślonym terminie tego wezwania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.