I SA/Wr 1851/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na dokument Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. Skarżący Z. B., w związku z nabyciem za granicą samochodu osobowego marki Audi [...] i dokonaniem z tego tytułu zapłaty akcyzy w kwocie [...] zł, w skardze z dnia [...]. zarzucił przepisom ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) niezgodność z art. 25, 28 i 90 Traktatu Wspólnot Europejskich oraz postanowieniami dyrektyw 92/12/EWG 70/50/EWG. Dyrektor Izby Celnej we W. w odpowiedzi na skargę z dnia [...]wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Podniósł, iż w niniejszej sprawie nie zostało przeprowadzone postępowanie podatkowe oraz nie został wydany żaden akt administracyjny (decyzja lub postanowienie). Podniósł również, iż skarżący na podstawie złożonej w dniu [...] r. deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego dla podatku akcyzowego AKC - U, w dniu [...] r. dokonał wpłaty tego podatku. Równocześnie skarżący zwrócił się z wnioskiem o wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju, który został mu wydany przez Naczelnika Urzędu Celnego we W. w dniu [...] r. ([...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -zwanej dalej u. p. s. a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie 2 sygn. akt I SA/Wr 1851/04 rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 1 i 6 u. p. s. a Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego lub z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, na przykład: niewyczerpane zostały środki zaskarżenia lub stwierdzono brak przedmiotu zaskarżenia. Sąd dokonując oceny zgromadzonego materiału w sprawie doszedł do wniosku, iż nie jest właściwy do oceny prawnej wydanego w dniu [...] r. przez Naczelnika Urzędu Celnego we W. dokumentu ([...]), potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Dokument ten jest wydawany na żądanie podmiotu dokonującego po raz pierwszy rejestracji samochodu nabytego za granicą w celu przedłożenia go właściwemu organowi rejestrującemu pojazd ( art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym). Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. z 2003 r. Dz. U. Nr 58, poz. 515 ze zm.) rejestracji pojazdu dokonuje się, jeżeli samochód osobowy został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego i jest rejestrowany po raz pierwszy, między innymi na podstawie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Jak z powyższego wynika dokument ten ma na celu jedynie potwierdzenie dokonanej przez nabywcę wpłaty. Natomiast nie rozstrzyga kwestii zasadności 3 sygn. akt I SA/Wr 1851/04 pobranego podatku. A tylko takie stwierdzenie pozwoliłoby na uznanie czynności polegającej na wystawieniu dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy, za akt lub czynność (inną niż decyzja, postanowienie) z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym wypadku prawa podatkowego. Zaprezentowane przez Sąd stanowisko znajduje również potwierdzenie w uregulowaniu art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Skarżący w przypadku kwestionowania zasadności, czy wysokości naliczonego podatku akcyzowego, może wystąpić do naczelnika urzędu celnego o wydanie decyzji określającej kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości, czego w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził. Wówczas po uzyskaniu stosownej decyzji i wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skarżący mógłby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Z tego też względu Sąd stwierdza zaistnienie kolejnej przesłanki odrzucenia skargi, to jest braku przedmiotu sporu. Strona nie wykazała, bowiem istnienia decyzji, postanowienia, czy też innego aktu prawnego podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt li 6, w zw. z § 3 u. p. s. a- orzekł jak w sentencji. 4