I SA/Wr 1865/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 listopada 2009 r. skarżący złożył skargę na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2009 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...], podjętą w oparciu o dyspozycję art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uwzględnił wniesioną przez podatnika skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Organ odwoławczy w załączeniu do pisma procesowego z dnia 16 grudnia 2009 r. przedłożył zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącego decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Z potwierdzenia odbioru wynika, decyzja ta została skutecznie doręczona w dniu 9 grudnia 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone w dniu 17 grudnia 2009 r. Mimo upływu terminu wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 17 grudnia 2009 r. Pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu. Na marginesie wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę czy też postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie zaskarżona decyzja organu drugiej instancji została wyeliminowana z obrotu prawnego w ramach zastosowania przez organ podatkowy procedury przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą organ którego działalnie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powoduje to wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia. Stąd też, wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonej decyzji jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania, o jakich stanowi art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić jednak należy, iż umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). Wobec powyższego w niniejszej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania, skoro skarga nie została opłacona. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.