I SA/Wr 1868/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i W. P. na decyzję Izby Skarbowej we W. OZ w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 193,50 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt trzy złote 50/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie W. P. i E. P. zaskarżyli decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] Nr [...] dotyczącą określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o rozważenie możliwości przeprowadzenia postępowania mediacyjnego z urzędu. Na rozprawie w dniu [...] Sąd zobowiązał strony do sprecyzowania stanowisk związanych z propozycją przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. W dniu [...] Sąd przeprowadził posiedzenie mediacyjne, na którym strony poczyniły ustalenia, w wyniku których Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. w dniu [...] wydał decyzję uchylającą w całości decyzję pierwszej i drugiej instancji organu podatkowego oraz określił stronie skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w wysokości [...]. Powyższą decyzję doręczono stronie skarżącej w dniu [...]. Pismem z dnia [...] strona skarżąca poinformowała, iż decyzja, która zapadła w wyniku ustaleń w postępowaniu mediacyjnym, nie została przez nią zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.s.a. Stosownie do regulacji zawartej w przepisie art. 115 § 1 p.s.a. na wniosek skarżącego lub organu, złożonego przed wyznaczeniem rozprawy, może być przeprowadzone postępowanie mediacyjne, którego celem jest wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz przyjęcie przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa. Natomiast zgodnie z art. 118 § 2 p.s.a. sąd umarza postępowanie, w którym przeprowadzono postępowanie mediacyjne, jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1 p.s.a., nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona. Umorzenie w takiej sytuacji następuje stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a., albowiem zaakceptowanie przez stronę skarżącą rozstrzygnięcia zawartego w decyzji wydanej w wyniku ustaleń w postępowaniu mediacyjnym, skutkuje bezprzedmiotowością postępowania z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 art. 161 § 1 p.s.a. W myśl art. 201 § 2 p.s.a. w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 p.s.a, przepis art. 206 p.s.a. stosuje się odpowiednio. Przepis art. 206 p.s.a stanowi, że w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego tylko część kosztów. W niniejszej sprawie, na skutek przeprowadzonego postępowania mediacyjnego, skarga została uwzględniona w całości, zatem w tej sytuacji przepis art. 206 p.s.a. nie będzie miał zastosowania. Zgodnie z wyrażoną w art. 200 p.s.a. zasadą, że koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego, sąd zasądził koszty w pełnej wysokości. W skardze strona skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w sprawie wyniosły łącznie [...] ([...] tytułem opłaty sądowej i [...] tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa procesowego.) Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. w zw. z art. 118 § 2 p.s.a., orzekł jak w sentencji.