I SA/Wr 1872/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i G. G. wspólników spółki cywilnej Zakład Ogrodniczego A w Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie określenia za maj 2004 r. wysokości zwrotu podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie M. i G. G. - reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika doradcę podatkowego - w dniu [...] wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie określenia za maj 2004 r. wysokości zwrotu podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, iż stanowiące przedmiot zaskarżenia postanowienie wydane zostało dla Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej B s. c. Z. i A. Z. w Ś.. Zatem skarga z dnia [...]została złożona - w opinii organu - przez podatnika nie będącego stroną postępowania zakończonego zaskarżonym aktem. Nadto Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. podniósł, iż dla strony skarżącej wydane zostało w dniu [...]postanowienie Nr [...]. Pismem procesowym z dnia [...]pełnomocnik skarżących przyznał fakty wskazane w odpowiedzi na skardze oraz podniósł, iż błędne data wydania i numer zaskarżonego postanowienia podane zostały na skutek oczywistej pomyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Tymczasem skarga, inicjująca postępowanie sądowo-administracyjne, dotyczy postanowienia, którego adresatem jest podmiot inny niż skarżący. Zatem nie sposób przypisać im interesu prawnego w kwestionowaniu we własnym imieniu rozstrzygnięcia organu podatkowego, dotyczącego sfery praw i obowiązków innego podatnika. W świetle powyższego wniesienie przez M. i G. G. na oznaczone w rubrum postanowienie należało uznać za niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy procesowej sad odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.