I SA/Wr 1872/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania, uzasadniając, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, spowoduje dla skarżącego niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada w chwili obecnej środków na uregulowanie zaległych należności i nie posiada żadnych oszczędności. Wnioskujący podniósł, że jego średni dochód miesięczny z tytułu pracy w A wynosi 4.500 zł netto, a z tytułu pracy w B we W. 2.454,77 zł netto. Jednocześnie podkreślił, że co miesiąc spłaca ratę udzielonego mu kredytu w wysokości 5.500 zł. Dodatkowo skarżący oświadczył, że jego stan zdrowia dyskwalifikuje go do ciężkiej pracy, z tego też powodu oraz z powodu prowadzonego wobec niego postępowania, jego możliwości zarobkowe zostały w ostatnim czasie prawie całkowicie ograniczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W rozpatrywanej sprawie wnioskujący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera bowiem przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem. Zauważyć należy, że skarżący wskazuje we wniosku, iż nie posiada w chwili obecnej środków na uregulowanie zaległych należności i nie posiada żadnych oszczędności, ale jednocześnie informuje, że jego średni dochód miesięczny wynosi łącznie 6.954,77 zł netto, z czego jest w stanie spłacać miesięcznie ratę udzielonego mu kredytu w wysokości 5.500 zł. Ponadto Sąd stwierdza, że skarżący nie załączył do akt sprawy jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jego złą sytuację finansową, zatem – zdaniem Sądu - brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Warunkiem bowiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia nie może zaś – w ocenie Sądu – przemawiać okoliczność, że skarżący nie posiada aktualnie odłożonych środków, umożliwiających mu zapłatę podatku. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.