I SA/Wr 1887/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie referendarza sądowego z dnia 18 marca 2016 r., I SA/Wr 1887/15, odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za rok 2007 postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 marca 2016 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący, zastępowany w sprawie przez doradcę podatkowego, wniósł w ustawowym terminie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2016 r., I SA/Wr 1887/15, do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu. W treści zażalenia wskazano naruszenie art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez odmowę przyznania stronie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie oraz błędne uznanie, że skarżący nie wykazał przesłanki braku możliwości poniesienia należnego wpisu od skargi. Zażalenie nie zostało opatrzone podpisem pełnomocnika skarżącego ani własnoręcznym podpisem skarżącego. Zarządzeniem z 15 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, prawidłowe doręczenie pełnomocnikowi strony skarżącej odpisu tego zarządzenia nastąpiło w dniu 9 maja 2016 r. Zażalenie nie zostało podpisane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten, na podstawie odesłania z art. 197 § 2 p.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie także do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Bezspornie, pełnomocnik strony skarżącej - wnosząc w zastępstwie skarżącego zażalenie na wskazane powyżej postanowienie - zobowiązany był podpisać wniesiony środek zaskarżenia, co wynika z treści art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. Pierwszy z powołanych przepisów wprowadza wymóg, aby zażalenie czyniło zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Niezbędne z kolei elementy pisma procesowego określa art. 46 § 1 p.p.s.a., zaliczając do nich m.in. podpis (art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a.). Wprawdzie, przepis art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. nie operuje pojęciem "podpisu własnoręcznego", niemniej, tak ten wymóg interpretowany jest w orzecznictwie, gdzie podkreśla się, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego i zbadanie autentyczności podpisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2011 r., I OZ 368/11, LEX nr 795331; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2013 r., II FSK 2139/12; LEX nr 1318863). Powyższe oznacza, że wymogu z art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. nie spełnia, jak w sprawie, jedynie pieczęć z imieniem i nazwiskiem pełnomocnika procesowego strony. Stwierdzony w tym zakresie brak formalny zażalenia nie został – pomimo wezwania – uzupełniony. Mając na uwadze, że wezwanie do podpisania zażalenia pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 9 maja 2016 r., to ustawowy termin na sanowanie stwierdzonego braku formalnego zażalenia rozpoczął bieg w dniu 10 maja 2016 r. i upływał z dniem 16 maja 2016 r. (poniedziałek). Wniesione zażalenie nie zostało przez podpisane, która to okoliczność uzasadniała jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.