I SA/Wr 1889/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. M. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2005 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. M. Z. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym drugiej instancji, w kwocie 3.321 (słownie: trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2010 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika R. B. został wyznaczony dor. pod. M. Z., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem i postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. zostało mu zasądzone wynagrodzenie w tym zakresie. Pełnomocnik następnie wniósł skargę kasacyjną rozpoznaną przez Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 .r, w której brał udział wraz ze skarżącym. Pismem z dnia 14 marca 2012 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części przez reprezentowanego klienta. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym doradcy podatkowemu, który działał w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w ust. 1. W niniejszej sprawie stawka minimalna, ustalana według wartości przedmiotu sprawy, wynosiła 3.600 zł. Wobec tego, wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 2700 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 621 zł stanowiącą wartość podatku VAT według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.