I SA/Wr 190/09

Wrocław, dnia 06 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 06 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia podatku od środków transportowych za 2007 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona spółce w dniu [...] Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...], strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki - wyciągu z rejestru sądowego. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania stawiane pismom sądowym zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo powinno zawierać, między innymi, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). W tym miejscu należy wskazać na regulację art. 29 p.p.s.a, zgodnie z którą, organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie do jej reprezentowania dokumentem przy pierwszej czynności podjętej w postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, pismo sądowe osoby prawnej będzie można uznać za skutecznie podpisane, jeżeli organ tej osoby wykaże skutecznie swoje umocowanie do jej reprezentowania. Zgodnie z art. 49 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania temu pismu prawidłowego biegu. W tym przypadku na mocy art. 49 § 1 zd. drugie p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo innym skutkiem, jeżeli przewiduje go ustawa. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie jej braki formalne. Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...], to jest w momencie doręczenia skarżącej wezwania w tym przedmiocie. Natomiast zakończył się w dniu [...] (wtorek). W tak oznaczonym czasie, skarżąca spółka nie uzupełniła braków skargi. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.