I SA/Wr 1910/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi J.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 20 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia 30 grudnia 2013 r., nr [...]. W skardze na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającej je decyzji organu I instancji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia. Powyższy wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego unormowania wynika, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji stosowana może być w sytuacjach, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest natomiast władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. W sprawie wprawdzie decyzją będącą przedmiotem skargi wprawdzie nałożono na skarżącego określone obowiązki, jednak nie został spełniony drugi ze wskazanych warunków. Nie można bowiem stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art.61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w jej sytuacji ekonomicznej skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie swojego żądania strona skarżąca nie przywołała bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować taki stan sprawy i nie przedstawiła dowodów potwierdzających ten stan. Nie wyjaśniła, jaka jest jej sytuacja ekonomiczna, w której wyegzekwowanie od niej kwot zobowiązania w podatku od towarów i usług spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powyższego, nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Nie można też było uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, gdyż wykonaniu podlega nie ten akt, lecz decyzja wydana w postępowaniu odwoławczym, która stała się przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.