I SA/Wr 1918/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-09-10

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, może otrzymać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przypadku wspólnego gospodarstwa domowego, istotne jest wspólne ponoszenie wydatków, nawet przy rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca wykazał okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w części, biorąc pod uwagę niski dochód małżonków i brak majątku.
Stan faktyczny
Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na bezrobocie, zły stan zdrowia i posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną, której emerytura stanowi jedyny dochód małżonków. Wydatki miesięczne przekraczają dochody, a małżonkowie nie posiadają majątku. Skarżący dodał, że od 2013 r. pozostaje na utrzymaniu żony z powodu ustanowionej rozdzielności majątkowej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za 2004 r. oraz za listopad i grudzień 2003 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący (ur. w 1952 r.), po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od stycznia 2012 r. jest bezrobotny i pomimo starań, nie znalazł do tej pory zatrudnienia z powodu wieku i bardzo złego stanu zdrowia. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną, z którą nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedynym dochodem małżonków jest emerytura żony skarżącego w kwocie 1.824,27 zł. Wnioskodawca dodał, że z żoną ustanowili rozdzielność majątkową, w związku z czym od 2013 r. pozostaje na jej utrzymaniu. Z dokumentów i oświadczeń przedłożonych na wezwanie skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wynika, że podana wartość emerytury jest kwotą netto. Małżonkowie miesięcznie wydatkują około 2.000 zł, przy czym wnioskodawca wyjaśnił, że wydatki zwykle przewyższają dochody, dlatego też uzyskują wsparcie finansowe od swoich dzieci. Wskazał też, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych, zaś z uwagi na rozdzielność majątkową, nie ma wiedzy na temat stanu konta swojej żony. Powyższe dane uzasadniają żądanie przedmiotowego wniosku. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż w procesie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy bez znaczenia jest, że wnioskodawca pozostaje w rozdzielności majątkowej z małżonkiem. Istotne jest, że małżonkowie mieszkają wspólnie, a tym samym partycypują w wydatkach związanych z utrzymaniem jednego gospodarstwa domowego. Inaczej bowiem finansowane jest gospodarstwo jednoosobowe, inaczej kształtują się koszty utrzymania w sytuacji, gdy dwie lub kilka osób mieszka wspólnie, a nadto każda z nich uzyskuje mniejsze lub większe dochody. Niemniej jednak, w ocenie referendarza sądowego, skarżący wykazał okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Za uwzględnieniem wniosku przemawia fakt, iż jedynym dochodem małżonków jest emerytura jego żony w wysokości niewiele ponad 1.800 zł. Wprawdzie pomimo wezwania, nie zostały przedłożone wydruki jej rachunków bankowych, to jednak mając na uwadze, że wskazana wyżej emerytura jest jedynym źródłem utrzymania małżonków już od 2012 r., wywieść należałby, że nie miała możliwości poczynienia dodatkowych rezerw finansowych. Małżonkowie ze względu na wiek nie mogą też podjąć dodatkowej pracy zarobkowej. Nie posiadają również majątku, z którego wnioskodawca mógłby pozyskać środki na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło