I SA/Wr 1924/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 8 listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1995 i 1997 postanawia: przyznać adwokatowi R.S. wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złotych 80/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Pełnomocnik skarżącego Z.J. adw. R.S. pismem z dnia 14 listopada 2007r. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2007r. ( sygn. akt I SA/W 1924/04) przez orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 4392 zł (brutto). Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik złożył na rozprawie w dniu 9 listopada 2007r. oświadczenie, że nie otrzymał wynagrodzenia od skarżącego i wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa. Na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast zgodnie z § 2 i 3 art. 157 p.p.s.a. Sąd może zgłoszony wniosek co do zwrotu kosztów rozpoznać na posiedzeniu niejawnym w formie postanowienia. Stosownie do brzmienia art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wydane na podstawie wyżej wskazanej delegacji rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) – dalej zwanym rozporządzeniem - w § 19 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1) lit. "c" rozporządzenia stawka minimalna w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, wynosi 240 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest odmowa umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1995 i 1997. Na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Podatek ten wynosi w sprawie 52,80 zł (240 x 22 %). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.