I SA/Wr 193/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 marca 2010 r. - którego odpis doręczono w trybie doręczenia zastępczego dorosłemu domownikowi (bratu skarżącego) w dniu 8 marca 2010 r. - wezwano stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 upsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 upsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 upsa. W rozpoznawanej sprawie, z akt sprawy wynika, że pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 8 marca 2010 r. odpisu zarządzenia z dnia 1 marca 2010 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wymaganej opłaty nie uiścił. Z tych względów, w oparciu o art. 220 § 3 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.