I SA/Wr 1933/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. postanawia odrzucić skargę. W dniu 26 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego) doradca podatkowy S. P. wniósł w imieniu skarżącej spółki skargę na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję. Dnia 28 listopada 2009 r. w urzędzie pocztowym nadano pismo o treści i formie tożsamej z wyżej wskazaną skargą podpisane przez prezesa zarządu skarżącej spółki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. wniósł o odrzucenie skargi w związku z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Organ podatkowy podniósł, że zarówno skarga podpisana przez doradcę podatkowego, jak i ta podpisana przez prezesa zarządu zostały wniesione po terminie wskazanym w treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p. p. s. a.). Dnia 4 stycznia 2010 r. Sąd wezwał doradcę podatkowego o złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz o złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu prezes zarządu spółki, przedkładając odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wyjaśnił że jest on osobą umocowaną do reprezentowania skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na podstawie art. 53 p. p. s. a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 83 § 1 ustawy terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 października 2009 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 27 października 2009 r. i upływał z dniem 25 listopada 2009 r. Skarga została złożona w dniu 26 listopada 2009 r. czyli po upływie wskazanego terminu i jako – spóźniona – podlega odrzuceniu. Ponadto, skarga ta została podpisana przez doradcę podatkowego, który po wezwaniu Sądu nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej. Podobnie drugi egzemplarz skargi – podpisany przez prezesa zarządu spółki – nadany w urzędzie pocztowym w dniu 28 listopada 2009 r. złożony został po upływie ustawowego terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.