I SA/Wr 1946/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004r. postanawia: zwrócić stronie skarżącej kwotę 20,00 zł (słownie: dwadzieścia złotych) uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2014 r. Sąd uchylił opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 2 lutego 2015 r. wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwota 20 zł, tytułem "opłaty za klauzule wykonalności". W dniu 3 lutego 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo strony skarżącej z wnioskiem "o dostarczenie odpisu wyroku z dnia 28 listopada 2014 r. zaopatrzonego w klauzule wykonalności". W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 11 lutego 2015 r., poinformowano skarżącą spółkę o wniesieniu środka zaskarżenia od wyroku z dnia 28 listopada 2014 r. oraz wyjaśniono, że klauzulę wykonalności nadaje właściwy sąd powszechny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują nadawania orzeczeniom sądów administracyjnych klauzuli wykonalności, a jedynie – jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy – stwierdza się postanowieniem na posiedzeniu niejawnym prawomocność orzeczenia (art. 169 p.p.s.a.). W konsekwencji, uiszczona w dniu 3 lutego 2015 r. kwota 20 zł tytułem "opłaty za klauzule wykonalności" podlegała zwrotowi jako nienależna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.