I SA/Wr 195/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. R. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. i odsetek za zwłokę postanawia: przyznać pełnomocnikowi, r. pr. R. W., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, w kwocie 590,40 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika R. M. został wyznaczony r. pr. R. W., który zastępował skarżącą przed tutejszym Sądem. W piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2016 r. pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie na jego rzecz wynagrodzenia według norm przepisanych oświadczając, że wynagrodzenie nie zostało pokryte w całości ani w części. Wyrok uwzględniający skargę został wydany 20 grudnia 2016 r. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na dzień wydania niniejszego postanowienia zasady wynagradzania radcy prawnego zawarte są w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie 5 listopada 2016 r. Przy czym stosownie do treści § 22, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie przed tutejszym Sądem zostało wszczęte pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 ze zm.) i zakończone wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. W związku tym stawkę wynagrodzenia za zastępowanie strony skarżącej przed Sądem I instancji określają przepisy rozporządzenia z 2015 r. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł, c) w innej sprawie - 480 zł; W niniejszej sprawie, przedmiotem zaskarżenia była decyzja dotycząca zastosowania ulgi podatkowej. W związku z tym stawkę maksymalną określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 480 zł. Zatem wnioskującemu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej kwocie, które podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest o 110,40 zł, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2015 r. Tym samym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.