I SA/Wr 1951/96

Zakup odzieży - a tym bardziej koszul - stanowi wydatek związany z faktem funkcjonowania danej osoby w życiu społecznym. Niezależnie więc od zagadnienia prowadzenia działalności gospodarczej, każda osoba musi posiadać ubrania i bieliznę, które zużywają się przez sam fakt funkcjonowania danej osoby w życiu społecznym. Dlatego zakup tych rzeczy stanowi spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej, niezależnie od tego, czy prowadzi ona działalność gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, że odpowiednie ubranie może wpływać na wzajemny, osobisty stosunek kontrahentów. Okoliczność ta nie przesądza jednak o tym, że wydatek na zakup ubrania jest wydatkiem związanym z prowadzeniem firmy. Rodzaj noszonej odzieży nie jest zatem związany z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej lecz z rodzajem wykonywanego zajęcia, co nie dotyczy tylko osób prowadzących działalność gospodarczą. Wydatek na zakup odpowiedniej odzieży stanowi osobisty wydatek danej osoby fizycznej i jego wysokość jest uwarunkowana przede wszystkim innymi względami, aniżeli wysokość przychodu uzyskiwanego z danej działalności.