I SA/Wr 1954/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego na wniosek postępowania zakończonego decyzją dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącego kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] 2013 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. we W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] zawieszające, wznowione na wniosek strony, postępowanie podatkowe zakończone decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 18 listopada 2009 r. Nr [...], w którym organ podatkowy określił J. R. zobowiązanie podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. W dniu 25 września 2013 r. podatnik, na powyższe postanowienie, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wraz z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował, że uznał skargę podatnika za zasadną. Z tego względu, postanowieniem z dnia [...] 2013 r. Nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Dyrektor Izby Skarbowej we W. uwzględnił skargę i uchylił w całości zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] 2013 r. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że sporne postanowienie nie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa lub bez podstawy prawnej. W dniu 15 listopada 2013 r. skarżący, przez swojego pełnomocnika, wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Ponadto ponowił wniosek o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania sądowego, wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sygn. akt I SA/Wr 1954/13 Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy- czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, organ podatkowy drugiej instancji korzystając z uprawnień autokontrolnych, wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i postanowieniem z dnia [...] 2013 r. Nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...]. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi przez ich zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącego, obejmują: wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego - doradcy podatkowego K. J. M. - w kwocie 240 zł, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I i II sentencji postanowienia.