I SA/Wr 1960/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. Nr[...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., skarżąca A. G. – reprezentowana przez pełnomocnika procesowego - sformułowała m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie wyrządzi skarżącej znaczną szkodę. W motywach przedmiotowego wniosku skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja dotyczy subsydiarnej odpowiedzialności skarżącej za zobowiązania spółki, wobec czego odpowiada nie za swój, ale cudzy dług, którego kwota (ok. 56.000 zł) przewyższa jej możliwości finansowe. Podała, że jej miesięczne wynagrodzenie netto za pracę w "A". wynosi ok. 1.920 zł (3.000 zł brutto), nie posiada innych źródeł dochodu, utrzymuje się samodzielnie, nikogo nie ma na utrzymaniu. Zaznaczyła, że kwota wynagrodzenia przeznaczana jest w całości na bieżące utrzymanie, przy czym jej miesięczne wydatki z tytułu kredytu hipotecznego i kosztów utrzymania mieszkania wynoszą łącznie 1.400 zł (900 zł rata kredytu, 500 zł koszty utrzymania mieszkania). Dodała, że nie posiada oszczędności oraz nie ma możliwości zaciągnięcia dalszych zobowiązań finansowych. Skarżąca przedłożyła zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 11 czerwca 2014 r. wystawione przez "A". z siedzibą w W., z którego wynika, że skarżąca od dnia 1 sierpnia 2010 r. jest zatrudniona na stanowisku specjalista ds. klientów strategicznych (pełen etat) z wynagrodzeniem zasadniczym brutto w wysokości 3000 zł + premia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w zacytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia przy tym wymaga – jak przyjmuje się w orzecznictwie - że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia" (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 54/13). Należy jednak pamiętać, że ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd trwa jedynie do czasu wydania wyroku w sprawie. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca uprawdopodobniła bowiem w dostateczny sposób, że wynikający z wykonania zaskarżonej decyzji obowiązek zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami w przedstawionej sytuacji finansowo-majątkowej mogłoby wywołać po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ową znaczną szkodę na skutek wykonania zaskarżonej decyzji należy rozumieć jako brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb i spłaty kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe, co z kolei może zagrozić egzystencji skarżącej. Powyższe uzasadnia zatem, zdaniem Sądu, udzielenie skarżącej tymczasowej ochrony jej interesów faktycznych i prawnych. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.