I SA/Wr 1961/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, z którą nie posiada żadnego majątku. Wskazał na zajęcia egzekucyjne, zbieg egzekucji oraz na swój stan zdrowia – jest po dwóch zawałach i przebytej operacji. ma orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Uzyskuje dochody z renty KRUS w kwocie 922 zł netto. Żona nie ma żadnych dochodów. Miesięcznie ponoszą wydatki na utrzymanie domu, samochodu i leki około 700 zł. Do wniosku załączono kopie dokumentów mających potwierdzać wysokość renty i zajęcia egzekucyjne.. Mając na uwadze powyższe, przedmiotowy wniosek należało ocenić jako zasadny. Podstawą prawną rozpoznania wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego, powyższe okoliczności zostały wykazane. Przede wszystkim wskazać trzeba, iż jedynym dochodem skarżącego i jego żony jest renta KRUS w wysokości niewiele ponad 900 zł. Małżonkowie nie posiadają przy tym innego majątku, z którego można by pozyskać dodatkowe środki finansowe. Z powyższego zatem wyraźnie wynika, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z tym przedmiotowy wniosek należało ocenić jako uzasadniony i w związku z tym postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy procesowej.