I SA/Wr 198/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. M. o wymierzenie grzywny organowi z uwagi na uchylanie się od zastosowania się do postanowienia z dnia 17 grudnia 2001 r., sygn. akt I SAB/Wr 15/01, odrzucającego skargę na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. postanawia: odmówić wymierzenia grzywny. Pismem z dnia 10 stycznia 2008 r. skarżący G. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2001 r., sygn. akt I SAB/Wr 15/01, odrzucającego skargę na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W., żądając wymierzenia grzywny wskazanemu organowi oraz Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. Jako podstawę swych żądań skarżący wskazał art. 112 oraz 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej: u.p.p.s.a. W piśmie procesowym z dnia 12 marca 2008 r. skarżący, powołując się na przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi, wskazał, iż ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego wiąże organ, którego działalności dotyczyła skarga, zaś niezastosowanie się przez organ do rozstrzygnięcia orzeczenia może skutkować ukaraniem organu grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 112 u.p.p.s.a. w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 u.p.p.s.a. Zgodnie z powołanym art. 154 § 6 u.p.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1 tego artykułu, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z treści art. 112 u.p.p.s.a., przesłanką wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w powołanym przepisie, jest uchylanie się przez organ od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy. Przy czym, aby można było rozważać niezastosowanie się przez organ do postanowienia, akt ten musi bądź kreować obowiązek organu bądź też zakazywać podejmowania określonych czynności. Obowiązku takiego ani też zakazu nie wyraża wskazywane przez skarżącego postanowienie o odrzuceniu skargi. Skutkiem tego orzeczenia jest bowiem brak merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd, do którego skarga została wniesiona. Orzeczenie to nie podlega wykonaniu przez organ administracyjny. Nadto w przepisie wyrażonym w art. 112 u.p.p.s.a. mowa jest o postanowieniu wydanym w toku postępowania. Charakteru takiego nie posiada postanowienie o odrzuceniu skargi, stanowiące orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Z tych też przyczyn Sąd doszedł do przekonania, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wymierzenie grzywny organowi. Mając na uwadze powyższe i na podstawie art. 112 u.p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.