I SA/Wr 199/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi ZPC "A" Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie produkcji kakao, czekolady i wyrobów cukierniczych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że obecnie ma poważne trudności finansowe m.in. w efekcie wydania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji wydania decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług zostały zajęte rachunki bankowe Spółki, co praktycznie uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej i generowanie jakichkolwiek zysków. Wnioskująca Spółka zwróciła uwagę, że nieuwzględnienie powyższego wniosku pozbawi ją możliwości obrony swoich praw na drodze sądowej. Z zawartego na urzędowym formularzu wniosku oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 50.000 zł, Spółka natomiast nie podała wartości środków trwałych, wartości zysku lub straty za ostatni rok obrotowy ani stanu konta na posiadanych dwóch rachunkach bankowych w ING Banku Śląskim. Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów, strona – po wyznaczeniu dodatkowego terminu do przedłożenia żądanych dokumentów – skarżąca złożyła niewypełniony formularz CIT-8 z pieczęcią firmy, zeznanie podatkowe za 2007 r. podpisane parafą bez pieczęci wykazujące brak jakichkolwiek przychodów i dochodów. Przedłożone zostały również wyciągi z rachunków bankowych w banku C.H., w P.i w I. , pozew o zapłatę w postępowaniu nakazowym z dnia 12 lipca 2007 r. wraz z dowodami, wezwania do zapłaty skierowane do kontrahentów Spółki datowane na 2006 r. Strona nadto poinformowała, że z przyczyn od niej niezależnych sporządzenie bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2007 r. okazało się niemożliwe. Wskazała, że jest to działania biura rachunkowego, które – pomimo licznych monitów – nie wywiązywało się ze swoich obowiązków w latach poprzednich, a po zakończeniu współpracy przekazało niekompletną i pozostającą w nieładzie dokumentację finansowo-księgową Spółki. W związku z tym Spółka nie może sporządzić bilansu ani we własnym zakresie, ani przez podmiot zewnętrzny w obawie przed odpowiedzialnością karną za zawarcie nierzetelnych danych sprawozdaniu finansowym, wynikającą z przepisów ustawy o rachunkowości. Strona wniosła przedłużenie terminu do przedłożenia wymaganych dokumentów do 30 września 2008 r., i przedłożyła dodatkowo pisma do Komisariatu Policji do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu i do biura rachunkowego, datowane na sierpień 2007 r., w sprawie niekompletnej dokumentacji finansowo-księgowej. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Należy zwrócić uwagę, że z treści powołanej wyżej regulacji wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uwiarygodnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. Tymczasem w ocenie Sądu, strona nie wykazała w sposób wiarygodny, że nie dysponuje środkami na opłacenie kosztów sądowych. Wprawdzie zostały przedłożone liczne pisma dotyczące wierzytelności Spółki i poruszające kwestię braku kompletnej dokumentacji finansowo-księgowej, niemniej jednak nie można z tych dowodów wywieść jakiegokolwiek wniosku odnośnie obecnej sytuacji majątkowej i finansowej, a to te kryteria decydują o przyznaniu prawa pomocy w żądanym zakresie. Jedynym takim dokumentem jest zeznanie podatkowe za 2007 r., z którego wynika, że Spółka nie uzyskała żadnego przychodu i nie poniosła żadnych kosztów jego uzyskania. Świadczy to jedynie o tym, że w tym roku strona nie prowadziła żadnej działalności, co wydaje się mało prawdopodobne, gdyż Spółka nadal funkcjonuje i powinna ponosić przynajmniej koszty utrzymania pomieszczeń, w których prowadzona jest produkcja i koszty związane z administracją. Poza tym zeznanie podatkowe, którego kserokopia została przedłożona, zostało podpisane jedynie nieczytelną parafą, bez podpisów i pieczątek osób uprawnionych. W konsekwencji prowadzi to do wniosku, że takie zeznanie nie zostało faktycznie przedłożone do urzędu skarbowego i nie mogło też być uznane jako dowód świadczący o kondycji finansowej strony wnioskującej. Tym bardziej nie można potraktować jako takiego dowodu pustego formularza CIT-8, który – zgodnie z treścią pisma z dnia 14 kwietnia 2008 r. – miał stanowić zeznanie podatkowe za 2006 r. Poza tym zwrócić należy uwagę, że skarżąca Spółka wskazała, że dysponuje tylko jednym rachunkiem bankowym, w ING Banku Śląskim, następnie przedstawiła wyciągi z rachunków bankowych z trzech różnych banków. Nie jest to wprawdzie okoliczność związana ze stanem majątkowym/ finansowym Spółki, jednakże również rzutuje na ocenę wiarygodności jej oświadczeń. Mając wobec tego na uwadze powyższe, należało stwierdzić, że wnioskująca Spółka nie uwiarygodniła braku możliwości opłacenia kosztów sądowych i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.