I SA/Wr 20/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2013-2016 postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący J. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że z rodziną padł ofiarą przestępstwa, czego efektem były jego problemy ze zdrowiem, okresowy brak dochodów, utrata znacznej kwoty pieniężnej oraz zaległości w płatnościach zobowiązań na kwotę ponad 100.000 zł, z powodu niepełnosprawności żony oraz problemów ze zdrowiem młodszego z dwóch synów nie jest w stanie wykorzystać wszystkich możliwości zarobkowania. Wraz z żoną jest właścicielem mieszkania o powierzchni 92 m² i wartości około 400.000 zł, na którego zakup zaciągnęli kredyt spłacany miesięczną ratą w kwocie 2.577 zł. Dochodem gospodarstwa domowego skarżącego jest jego emerytura w kwocie 2.454 zł i wynagrodzenie za pracę w kwocie 3.334 zł oraz renta jego żony z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 552 zł. Wskazane emerytura i renta są przedmiotem zajęcia komorniczego. Jako zobowiązania i stałe wydatki tego gospodarstwa domowego wnioskodawca wskazał wyżej wskazaną ratę kredytu hipotecznego, czynsz wraz z ratą za wodę w kwocie 1.200zł, opłatę za energię elektryczną – 250-300 zł, opłatę za internet i telewizję – 170zł, opłatę za telefon – 200 zł, ubezpieczenie na życie – 285 zł oraz koszty leczenia, rehabilitacji, terapii i specjalnej diety – od 1.000 zł do 1.500 zł. Do akt sprawy przedstawiono dokumenty, których treść potwierdza informacje wskazane we wniosku istotne dla oceny jego zasadności. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. W ocenie referendarza sądowego w sprawie wykazane zostało, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie oraz swojej żony i dwóch synów ponosić kosztów sądowych w sprawie. Wprawdzie łączny nominalny dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy nie jest niski, ale z obiektywnych i niezależnych od skarżącego powodów kwota środków pieniężnych pozostających do dyspozycji tego gospodarstwa jest regularnie obniżana. Natomiast wydatki tego gospodarstwa, zwiększone z tytułu wydatków na leczenie i rehabilitację żony i syna skarżącego, ocenić należy jako konieczne dla członków tego gospodarstwa i wykluczające zdolność wnioskodawcy ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.