I SA/Wr 200/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 10 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej J. D. jako członka zarządu Spółki A. z siedzibą we W. za zaległość tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2002 r. oraz odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na wyżej oznaczoną decyzję, doręczoną żonie Skarżącego w dniu 14 grudnia 2007 r. (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru - k. 209 akt administracyjnych), Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego - k. 4 akt sądowych) na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W. W treści decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia zawarte zostało pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. W odpowiedzi na skargę, doręczonej Skarżącemu w dniu 3 marca 2008 r., organ podatkowy drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż decyzja, stanowiąca przedmiot zaskarżenia, doręczona została Skarżącemu w dniu 14 grudnia 2007 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu 15 grudnia 2007 r. i kończył się z upływem dnia 14 stycznia 2008 r. Tymczasem skarga Skarżącego została wniesiona, stosownie do powyższych ustaleń, w dniu 15 stycznia 2008 r., tj. jeden dzień po upływie ustawowo zakreślonego terminu. Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, obligowały Sąd, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.