I SA/Wr 200/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej J. D. jako członka zarządu "A" S.A. z siedzibą we W. za zaległość tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2002 r. oraz odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego wskutek wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odmówić przywrócenia terminu. W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...]. Z uwagi na wniesienie przez stronę skargi po upływie ustawowego terminu do jej złożenia, Sąd odrzucił skargę postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Odpis powyższego postanowienia – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - został prawidłowo doręczony dorosłemu domownikowi strony w dniu 18 kwietnia 2008 r. Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 maja 2008 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję wskazaną w sentencji postanowienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że powodem niedotrzymania terminu do wniesienia skargi był pobyt skarżącego poza granicami kraju. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r. Sąd odrzucił wniosek wskazując, iż skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Pismem z dnia 23 czerwca 2008 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący podniósł, że nie został pouczony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od momentu kiedy dowiedział się o uchybieniu tego terminu, stąd zastosował się do zawartego w postanowieniu z dnia 1 kwietnia 2008 r. pouczenia wskazującego 30 dniowy termin do zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z wskazanym przepisem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, której strona nie dokonała w terminie. Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, które to okoliczności stanowią zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu. Zarówno w literaturze prawniczej jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r. sygn. akt II SA 4162/01 Monitor Prawniczy 2003/8). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02 Monitor Prawniczy 2002/23). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako braku winy nie można kwalifikować nieuwagi, zaniedbania lub choćby lekkiego niedbalstwa ( por. post. NSA z dnia 28 maja 2004 r., FZ 93/04, niepubl. oraz wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., SA/Sz 630/96). W związku z powyższym brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego nawet wysiłku. Ponadto przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W świetle aktualnego orzecznictwa do okoliczności faktycznych nie uzasadniających braku winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się miedzy innymi dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.) czy nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/ld 153/97, LEX Nr 37 127). W świetle wskazanego powyżej zakresu stwierdzić należy, iż nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 87 p.p.s.a., warunkujące przywrócenie stronie skarżącej terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wnioskodawca bowiem nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W szczególności nie uprawdopodabnia braku winy strony twierdzenie skarżącego, iż z uwagi na fakt, że nie został on pouczony o terminie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zastosował się on do wskazanego w pouczeniu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem Sądu, podniesioną przez wnioskującego okoliczność można uznać za zaniedbanie i niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw, których nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. W konsekwencji Sąd uznał, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie została zrealizowana przesłanka określona w art. 87 § 2 p.p.s.a., od której zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu. W związku z powyższym, zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.