I SA/Wr 2010/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...]września 2015 r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie przywrócenia terminu do złożenia korekty zeznania podatkowego (PIT-36) za 2008 r. Pismem z dnia 25 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd o śmierci strony. W dniu 28 lipca 2016 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego przesłał – na wezwanie Sądu – odpis aktu zgonu skarżącego, z którego wynika, że strona zmarła w dniu 17 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlegało umorzeniu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy: – skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), – w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), – gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola zgodności z prawem postanowienia organu odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie organu podatkowego o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia korekty zeznania podatkowego (PIT-36) za 2008 r. W ocenie Sądu, prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego było ściśle związane z osobą zmarłego. Zgodnie bowiem z art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Trzeba jednak zauważyć, że prawo do korekty deklaracji podatkowej jest prawem niemajątkowym o charakterze osobistym. Korekta zeznania ma bowiem na celu poprawienie błędu popełnionego przez podatnika przy jego sporządzaniu. Tak rozumiane prawo do korekty nie podlega zatem dziedziczeniu w świetle Kodeksu cywilnego (zob. art. 922 k.c.). Trzeba przy tym zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania wyjątek z art. 97 § 2 O.p., który stanowi, że: "Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek". Z treści zeznania podatkowego za 2008 r. wynika niewątpliwie, że skarżący nie prowadził działalności gospodarczej, zaś jego jedynym dochodem było świadczenie emerytalno-rentowe. W efekcie Sąd uznał, że wynik obecnie toczącego się postępowania nie może w jakikolwiek sposób dotyczyć interesu prawnego spadkobierców zmarłego. Brak było zatem podstaw do zawieszenia postępowania, co zgodnie z art. 124 § 3 p.p.s.a. obligowało Sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.