I SA/Wr 2013/03

PostanowienieWSA we Wrocławiu2005-02-07

Skład orzekający: Ludmiła Jajkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy organ administracji publicznej w trybie autokontroli uwzględnił w całości zarzuty skargi, a skarżący oświadczył, że nie podtrzymuje skargi?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia powodujące jego bezprzedmiotowość. Jednym z takich zdarzeń jest uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli, co potwierdza zgodność strony z nowym rozstrzygnięciem. W takiej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, postępowanie podlega umorzeniu.
Stan faktyczny
Skarżący A.G. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą kwotę zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2001 r. Organ podatkowy zakwestionował rozliczenie skarżącego, uznając umowę leasingową za umowę sprzedaży zawartą dla pozoru. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej, analizując zarzuty skargi, uznał ją za słuszną i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, umarzając postępowanie. Skarżący oświadczył, że nie podtrzymuje swojej skargi i wniósł o zasądzenie kosztów.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej we W. kwotę 23,90 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

I SA/ Wr 2013/03 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za kwiecień 2001 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. zasadzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. kwotę 23,90 zł (dwadzieścia trzy 90/100 ) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. 2 Uzasadnienie Skarżący A.G. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy J. G. z dnia [...] Nr [...] określającą kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2001 r. w wysokości [...]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego zakwestionował dokonane przez skarżącego rozliczenie podatku od towarów i usług za kwiecień 2001 r. uznał bowiem, iż skarżący zawyżył kwotę podatku naliczonego a przez to kwotę zwrotu różnicy podatku z tytułu odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ratę leasingowa, zgodnie z umową leasingowa. W ocenie organu podatkowego rzeczywistym zamiarem stron umowy nazwanej leasingiem było przeniesienie własności środka trwałego na leasingobiorcę. Umowa ta została zawarta dla pozoru, a w związku z tym należy ją kwalifikować jako umowę sprzedaży na raty. Dokonane ustalenia znalazły wyraz w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Skarżący w skardze z dnia [...] zaskarżył decyzję Izby Skarbowej i wniósł ojej uchylenie. Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę z dnia [...] wniosła ojej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. po ponownym przeanalizowaniu zarzutów skargi, uznał skargę za słuszną i decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą oraz umorzył postępowanie w sprawie. Sygn. akt I SA/Wr 2013/03 3 W piśmie z dnia [...] skarżąca, w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji w trybie art. 54 § 3 oświadczyła, iż nie podtrzymuje swojej skargi i wnosi o zasądzenie kosztów postępowania sądowego w tym kosztów związanych z wynagrodzeniem doradcy podatkowego za sporządzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 ,poz. 1271 ze zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej u.p.s.a. Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli ( art. 54 § 3 u.p.s.a.) albo, jeśli skarżący skutecznie cofnie skargę. Aktualny stan sprawy powstały na skutek wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. decyzji w trybie art. 54 § 3 u.p.s.a. i oświadczeniem skarżącej o nie podtrzymaniu skargi potwierdza to, iż strona zgadza się z nowym rozstrzygnięciem. Stąd też Sąd przyjął, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia w całości zasadności zarzutów skargi przez organ podatkowy. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Wobec umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 209 u.p.s.a., orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi. Sygn. akt I SA/Wr 2013/03 4 Zgodnie z treścią art. 205§ 2 u.p.s.a. w zw. z § 4 do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego, oraz rzecznika patentowego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W związku z tym, iż postępowanie sądowe było prowadzone przez stronę osobiście brak jest podstaw do zasądzenia kosztów związanych z wynagrodzeniem doradcy podatkowego. A zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło