I SA/Wr 2014/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] sierpnia 2014 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał skargę zawierającą kopię podpisu strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Z tej przyczyny za podpis nie może być uznane jego mechaniczne odbicie, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu, gdyż nie czyni to zadość wymaganiom z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.. W sprawie skarga nie została przez skarżącego prawidłowo podpisana. Dlatego też wezwano stronę, w trybie art. 49 p.p.s.a., do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź też przez nadesłanie podpisanego odpisu skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uzupełnił prawidłowo braku formalnego skargi, polegającego na braku podpisu. Nadesłał ona bowiem skargę zawierającą kserokopię podpisu strony. Termin na podpisanie skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 września 2014 r. Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. , o czym orzeczono jak w sentencji.