I SA/Wr 2018/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o zmianę postanowienia z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 2018/15 w sprawie ze skargi T. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 2018/15. Postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. referendarz sądowy w tutejszym Sądzie skarżącemu odmówił przyznania praw pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z uzasadnienia tego orzeczenia, powodem takiego rozstrzygnięcia był brak odpowiedzi skarżącego na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego. Na skutek wniesionego sprzeciwu powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 20 czerwca 2016 r. Pismem z dnia 18 lipca 2016 r. skarżący powtórnie wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych z powodu istotnych zmian w jego sytuacji materialnej – w trakcie postępowania wnioskodawca stracił pracę i nie jest w stanie regulować żadnych zobowiązań. Powyższe pismo zakwalifikowane zostało jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 16 maja 2016 r., o czym skarżący został poinformowany. W związku z tym został wezwany do wskazania okoliczności, które uzasadniałyby zmianę ww. postanowienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto wezwany został ponownie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 2 listopada 2016 r. Pismem nadanym 15 listopada 2016 r. wnioskodawca wniósł o przedłużenie terminu do nadesłania żądanych dokumentów z powodu choroby. Termin został przedłużony do 10 grudnia 2016 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzielono odpowiedzi na wezwanie. Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia z dnia 16 maja 2016 r. referendarz sądowy przyjął jako zmianę okoliczności, które miałyby uzasadniać żądanie skarżącego, utratę przez niego pracy. Tym samym uznał, że zostały spełnione warunki formalne przedmiotowego wniosku, przewidzianego w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) i podlega on rozpoznaniu merytorycznemu. Powołany przepis art. 165 p.p.s.a. stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przedmiotowy wniosek dotyczy zmiany postanowienia w zakresie prawa pomocy. Co za tym idzie, to wnioskodawca obowiązany był wykazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Skarżący wskazał jako okoliczność, która miała istotnie wpłynąć na jego możliwości płatnicze utratę pracy. Należy jednak mieć na względzie, że zgodnie z oświadczeniem złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na 1/100 etatu z wynagrodzeniem miesięcznym wynoszącym 20 zł. W ocenie referendarza, utrata zarobku w takiej wysokości z pewnością nie wpłynęła znacząco na sytuację finansową skarżącego. Dodać wypada, że z wniosku o przyznanie prawa pomocy, rozpoznanego postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. wynika, że wnioskodawca właściwie pozostaje na utrzymaniu swojej matki pobierającej emeryturę w wysokości 1.700 zł. Przy czym żadne ze wskazanych wyżej danych nie zostały zweryfikowane ze względu na nieprzedłożenie wymaganych dokumentów. W związku z tym na obecnym etapie postępowania, dla dokładnego wyjaśnienia możliwości płatniczych, a tym samym zasadności zmiany ww. postanowienia, skarżący został ponownie wezwany do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych na podstawie art. 255 p.p.s.a. Pomimo przychylenia się do wniosku o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na to wezwanie, skarżący nie ustosunkował do niego do dnia wydania niniejszego postanowienia. W tym stanie rzeczy nie było podstaw dla dokonania oceny zmiany okoliczności, które mogłyby uzasadniać zmianę postanowienia z dnia 16 maja 2016 r. W związku z tym, na podstawie art. 165 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.