I SA/Wr 202/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Skargę na wymienioną w sentencji postanowienia interpretację indywidualną sporządził, w imieniu strony skarżącej, doradca podatkowy. Do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo procesowe. Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2011 r. Sąd wezwał – występującego w sprawie - doradcę podatkowego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to zarządzenie, doradca podatkowy przedłożył pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 13 stycznia 2011 r., upoważniające tego pełnomocnika do występowania w imieniu strony "przed wszystkimi organami administracji państwowej," z wyszczególnieniem czynności procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 w zw. z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej u.p.s.a.), wniesienie skargi przez pełnomocnika procesowego nakłada na tego pełnomocnika obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa - wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony - już przy jej wniesieniu, jako pierwszej czynności procesowej dokonanej z jego udziałem. Stwierdzony w tym zakresie ewentualny brak formalny skargi podlega, zgodnie z ogólną regułą o jakiej mowa w art. 49 § 1 u.p.s.a., uzupełnieniu w trybie sanowania braków formalnych pisma procesowego, o ile oczywiście pełnomocnik zadośćuczyni wezwaniu Sądu o przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa. Nie budzi przy tym wątpliwości, że tylko przedłożenie tylko prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa w sprawie skutkuje uznaniem, że skarga została wniesiona przez osobę umocowaną do dokonania takiej czynności procesowej. W stanie faktycznym sprawy, podpisany pod skargą pełnomocnik został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym (sądami administracyjnymi). Tymczasem, jak wynika z treści przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa, jego zakres nie uprawnia tego pełnomocnika do działania w sprawie, albowiem, obejmuje ono umocowanie do działania jedynie przed "organami administracji państwowej", a Sąd takim organem z pewnością nie jest. W nawiązaniu do powyższego należy wyjaśnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny jest organem władzy sądowniczej, powołanym do kontrolowania legalności działań aparatu administracji państwowej, co sytuuje go poza strukturą szeroko pojętej administracji państwowej. Z tych względów, przedłożone przez pełnomocnika pełnomocnictwo procesowe nie spełniało wymogów wezwania w trybie art. 49 § 1 u.p.s.a., a w konsekwencji nie uprawniało do przyjęcia, że skargę w sprawie wniosła osoba legitymująca się właściwym umocowaniem. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a.