I SA/Wr 202/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. D. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. R. i R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2009-2012 postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. D. K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie na pełnomocnika skarżących została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką we W. adw. D. K. Pełnomocnik zastępowała stronę skarżącą przed tutejszym Sądem, a wynagrodzenie w tym zakresie zostało jej zasądzone w wyroku z dnia 8 maja 2013 r. Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Zgodnie z protokołem rozprawy przed NSA, pełnomocnik skarżących, prawidłowo zawiadomiona, nie stawiła się. Pismem z dnia 23 lutego 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały pokryte w żadnej części. Mając na uwadze powyższe wskazać trzeba, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, adwokatowi prowadzącemu sprawę w I instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ w związku z § 6 pkt 1 i wynosi ona 240 zł. W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 27,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.