I SA/Wr 2021/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 13 marca 2015 r. (potwierdzenie odbioru k. 155 akt sądowoadministracyjnych). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowo doręczonego, w dniu 13 marca 2015 r., odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, strona wymaganej opłaty nie uiściła. Z tych względów, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.