I SA/Wr 2039/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. strona została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W treści uzasadnienia wskazał, że przesyłka listowa zawierająca ww. wezwanie została zwrócona. Jako datę skutecznego doręczenia przyjął 30 grudnia 2013 r. W dniu 24 lutego 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego. Do wniosku załączyła sprzeciw oraz formularz PPF. Wyjaśniła, że uchybienie terminu wynikało z faktu, że chorowała oraz przebywała poza miejscem zamieszkania (sanatorium). Podniosła także, że w miesiącu marcu będzie hospitalizowana. Na uprawdopodobnienie swoich twierdzeń przedstawiła obszerną dokumentację dotyczącą stanu jej zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Obowiązkiem wnioskodawcy jest złożenie przedmiotowego wniosku w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, z jednoczesnym dokonaniem czynności, której nie dokonał w terminie oraz uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 u.p.p.s.a.). Odnosząc powyższe do wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, Sąd uznał, że wniosek ten spełnia wymogi formalne. Wnioskodawczyni również uprawdopodobniła, że ze względu na swój zły stan zdrowia nie mogła w zakreślonym terminie złożyć sprzeciwu. Z przedstawionej dokumentacji wynika, że skarżąca jest przewlekle chora. Ponadto należy wskazać, że tutejszy Sąd z urzędu wszedł w posiadanie informacji traktujących o trudnej sytuacji zdrowotnej wnioskodawczyni. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, uchybienie terminowi do wniesienia sprzeciwu nastąpiło bez winy skarżącej, co w rezultacie uzasadniało uwzględnienie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.