I SA/Wr 2043/14

Wrocław, dnia 06 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 06 październik 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do września 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 08 września 2014 r. S. T. (dalej jako skarżący) został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do września 2010 r., poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie jej podpisanego odpisu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 września 2014 r. (k. 17 akt sądowoadministracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi zatem formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego toku. W razie stwierdzenia braku skargi, uniemożliwiającego nadanie jej dalszego toku, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa stronę skarżącą do uzupełnienia bądź poprawienia tej skargi (w niniejszej sprawie do jej podpisania bądź nadesłania podpisanego egzemplarza) w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazany wyżej siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że, wobec doręczenia skarżącemu w dniu 19 września 2014 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu 26 września 2014 r. (piątek). W tak zakreślonym czasie skarżąca nie uzupełniła braku skargi. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.