I SA/Wr 205/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia wznowionego postępowania dotyczącego podatku od nieruchomości za lata 2004-2006 postanawia: odrzucić zażalenie. W piśmie z dnia 3 stycznia 2009 r., J. K., który wskazał, że działa w imieniu własnym jako mierniczy górniczy i z upoważnienia skarżącego, D. D., zaskarżył postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W związku z tym pismo to, w części dotyczącej powyższego postanowienia, zostało zakwalifikowane jako zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach podatkowych – również przez doradcę podatkowego. Natomiast zgodnie z art. 197 § 2 powołanej ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Wskazać należy, że skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, to jest przez adwokata, radcę prawnego, a w sprawach podatkowych również przez doradcę podatkowego, jest niedopuszczalna i na podstawie art. 178 ustawy procesowej podlega odrzuceniu. Tym samym, w oparciu o przytoczony art. 197 § 2, jako niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu należy uznać także zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które nie spełnia wymogu wynikającego z art. 194 § 4. Pismo z dnia 3 stycznia 2009 r., w którym zaskarżono postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zostało sporządzone przez mierniczego górniczego, a więc przez osobę, która nie posiada kwalifikacji jednego z wymienionych wyżej pełnomocników. Wobec tego, na podstawie przytoczonej wyżej regulacji, Sąd postanowił jak w sentencji.