I SA/Wr 206/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi L. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 listopada 2025 r., nr 0201-IOD2.4102.51.2025 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. A. D. – działając jako pełnomocnik swojego brata L. D. - wniósł skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została wysłana do pełnomocnika skarżącego – do A. D. (brat skarżącego) – na adres wskazany w odwołaniu od decyzji. Przesyłka (o numerze [...]) została zwrócona organowi z adnotacjami o podwójnym awizowaniu przesyłki, przy czym pierwsze awizo nosi datę 17 listopada 2025 r. W dniu 23 grudnia 2025 r. do organu wpłynęło pismo strony skarżącej (k. 49 -50 akt. adm. prowadzonych przez DIAS) informujące o niedoręczeniu ww. przesyłki z prośbą o ponowienie. Wskazano, że informacja ta była podana w mailu z 16 grudnia 2025 r. W odpowiedzi na wiadomość mailową, pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. DIAS poinformował stronę skarżącą, że decyzja z dnia 12 listopada 2025 r. została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w trybie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: O.p.) w dniu 2 grudnia 2025 r. Jednocześnie organ przesłał kopię ww. decyzji. Należy w tym miejscu wskazać, że w aktach administracyjnych brak jest dowodu doręczenia stronie skarżącej pisma z dnia 18 grudnia 2025 r. W dniu 12 stycznia 2026 r. do organu wpłynęło pismo strony skarżącej stanowiące odpowiedź na pismo organu z 18 grudnia 2025 r. Strona skarżąca wskazała, że organ podał błędny numer decyzji, co uniemożliwia skarżącemu skuteczne odwołanie i utrudnia skarżącemu realizację prawa do obrony. Wezwano organ do natychmiastowego sprostowania numeru znaku decyzji, do przedłużenia nowego terminu na odwołanie z uwagi na powyższe uchybienia oraz do przesłania poprawnej kopii decyzji wraz z dowodami doręczenia. DIAS skierował do strony skarżącej pismo (doręczone 2 lutego 2026 r.) wyjaśniające, że decyzja została doręczona stronie zastępczo w dniu 2 grudnia 2025 r. oraz że następie wysłano kopię decyzji o właściwym numerze, natomiast błędnie wskazano znak sprawy w piśmie przewodnim. Wyjaśniono znaczenie pojęcia "doręczenia zastępczego". Wskazano, że "DIAS nie ma umocowania prawnego do przywrócenia terminu na wniesienie skargi, jedynie pośredniczy w przekazaniu wniosku do właściwego WSA, jednocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie – art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (obecnie t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarga – we wskazanym w sentencji przedmiocie – została wniesiona za pośrednictwem DIAS w dniu 2 lutego 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji, gdy strona uchybi terminowi wynikającemu z art. 53 § 1 p.p.s.a., wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie decyzja została uznana za doręczoną z dniem 2 grudnia 2025 r. w trybie art. 150 § 4 o.p., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 stycznia 2026 r. Skarga została wniesiona 2 lutego 2026 r., a zatem została złożona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Należy w tym miejscu wskazać, że zaskarżona decyzja została wysłana do pełnomocnika strony skarżącej przesyłką poleconą. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana - dnia 17 listopada 2025 r. oraz 25 listopada 2025 r. Po upływie 14-dniowego okresu przechowywania w placówce pocztowej (od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej), przesyłka została zwrócona nadawcy z powodu nie podjęcia w terminie przez adresata. Zgodnie z art. 150 § 4 o.p., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W myśl powyższych przepisów decyzja została skutecznie doręczona. Zastrzeżenia co do działania poczty np. niedoręczenie korespondencji zawierającej skarżoną decyzję oraz wynikające z tego uchybienie przez stronę terminu do złożenia skargi, strona mogłaby ewentualnie podnosić we wniosku o przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 § 1 w zw. z art. 87 § 3 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Pismo takie należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie stosowny wniosek nie został złożony, a skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W konsekwencji, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.