I SA/Wr 2076/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. postanawia: odrzucić wniosek. W piśmie wniesionym w dniu 22 kwietnia 2013 r. skarżąca spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 stycznia 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie otrzymała przesyłki zawierającej ww. decyzję. Wskazała, że o wysłaniu na adres spółki kwestionowanej przesyłki oraz o jej zwrocie z uwagi na niepodjęcie przez adresata, dowiedziała się z rozmowy telefonicznej z pracownikiem Izby Skarbowej. Skarżąca podkreśliła, że niedoręczenie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nastąpiło na skutek zaniedbania doręczyciela - Poczty Polskiej. Jako załączniki do pisma z dnia 8 listopada 2013 r. strona przedłożyła reklamację z dnia 18 kwietnia 2013 r. dotyczącą niedoręczenia przez Urząd Pocztowy w S. przesyłki o numerze [...], zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 stycznia 2013 r. nr [...] oraz odpowiedź na ww. reklamację. Z odpowiedzi na reklamację wynika, że reklamowana przesyłka została awizowana w Urzędzie Pocztowym w S. w dniu 4 lutego 2013 r. W dniu 12 lutego 2013 r. przesyłka została powtórnie awizowana i z uwagi na niepodjęcie w terminie przez adresata, została zwrócona do nadawcy. Jednocześnie z odpowiedzi na reklamację wynika, że w dniu 18 lutego 2013 r. zostały skarżącej spółce wydane przesyłki nr [...] oraz nr [...], natomiast reklamowana przesyłka o numerze [...] nie została wydana skarżącej z powodu błędu pracownika Poczty. W uzupełnieniu braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, skarżąca w dniu 23 lipca 2014 r. wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1-4 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się wraz ze skargą za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy również, że stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero bowiem wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że wniosek złożony przedwcześnie należy uznać za niedopuszczalny (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 960/12; dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd zauważa, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wówczas, gdy strona nie kwestionuje, że uchybiła terminowi. Natomiast w sytuacji, gdy strona podważa prawidłowość doręczenia zaskarżonej decyzji, a więc podważa moment rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi, to twierdzenia te nie mogą być przedmiotem rozważań w postępowaniu weryfikującym dochowanie terminu do dokonania czynności procesowych, dopóki nie zostanie przesądzone w sposób prawomocny, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia skargi, gdyż złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest przedwczesny (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt I FZ 322/13; dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Skarżąca spółka, składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podważa jednocześnie skuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji. A zatem – zgodnie z przedstawionym przez stronę we wniosku i w dokumentach uzupełniających wniosek (pismo reklamacyjne i odpowiedź na reklamację) stanem faktycznym sprawy – w ogóle nie doszło do przekroczenia terminu do wniesienia skargi, gdyż termin ten nie zaczął biec. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wówczas, gdy strona nie kwestionuje, że uchybiła terminowi. Nie można przywrócić terminu w sytuacji, gdy strona twierdzi, że termin nie rozpoczął swojego biegu. Strona bowiem nie może uchybić terminowi, który jeszcze się nie rozpoczął. W sytuacji, gdy skarżąca podważa prawidłowość doręczenia zaskarżonej decyzji, a więc podważa moment rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi, uznać należy, że złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest przedwczesny, a tym samym niedopuszczalny. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.