I SA/Wr 208/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Strona skarżąca wraz ze skargą wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że za listopad 2013 r. Szpital osiągnął wynik finansowy netto (-) 5.081.773 zł, przy czym z samej działalności operacyjnej wynik ujemny wyniósł ponad 2.000.000 zł. Według stanu na 30 listopada 2013 r. wskaźnik zadłużenia wyniósł 0,88, a wskaźnik bieżącej płynności 0,45. Kapitał pracujący na ten dzień miał wartość (-) 60.974810 zł. Strona zwróciła uwagę, że forma prowadzonej działalności – samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej – znacznie ogranicza możliwość pozyskania środków finansowych, zaś wpływy z Narodowego Funduszu Zdrowia nie wystarczają na bieżące funkcjonowanie Szpitala. Dalej wskazano, iż pomimo pomyślnego zakończenia procesu restrukturyzacyjnego, Bank Gospodarstwa Krajowego odmówił udzielenia pożyczki. W związku z tym posiadane środki finansowe musiały zostać przesunięte na realizację ugód pozaustawowych. W rezultacie Szpital nie miał możliwości sprawnego przeprowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego, a także bieżącego gospodarowania środkami finansowymi na ewentualne opłaty sądowe. Celem zakończenia restrukturyzacji, strona zmuszona była regulować zobowiązania z własnych przychodów, co zaburzyło jej płynność finansową. Końcowo zwrócono uwagę, że NFZ odmawia finansowania świadczeń ponadlimitowych, zaś Szpital nie może odmówić świadczeń na ratowanie życia lub zdrowia. Co za tym idzie, świadczenia ponadlimitowe finansuje samodzielnie, a ich wartość na 30 listopada 2013 r. przekroczyła 9.500.000 zł. W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wysokość kapitału własnego wynosiła według bilansu za ostatni rok (2012) – 19.134.402,99 zł, wartość jej środków trwałych – 90.477.499,35 zł, a wysokość straty – 6.785.047,37 zł. Stan konta na posiadanych rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0 zł, i 3.349,33 zł. Strata z lat ubiegłych wyniosła 58.537.529,22 zł. Do wniosku załączone zostały dokumenty finansowe oraz wydruki historii rachunków bankowych – które potwierdzają dane i oświadczenia strony złożone na urzędowym formularzu. Z wydruku rachunku bankowego wynika, że w grudniu 20133 r. średnie saldo wynosiło około 300.000 zł. W niniejszej sprawie wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 5.508 zł. Powyższe dane należało uznać jako uzasadniające żądanie wniosku. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (wpis od skargi kasacyjnej) w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W świetle przytoczonej wyżej regulacji, ocena możliwości płatniczych w przypadku osób prawnych sprowadza się wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie i brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własnej i rodziny. Mimo to, w przypadku strony skarżącej, będącej szpitalem publicznym, powyższe warunki przyznania prawa pomocy osobie prawnej powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem charakteru prowadzonej przez nią działalności. Dane wynikające z dokumentów finansowych potwierdzają trudną sytuację finansową Szpitala, który stale pozostaje w procesie restrukturyzacji. Ciążą na nim wysokie zobowiązania, które musi pokrywać z własnych przychodów, będących również źródłem pokrywania kosztów świadczeń związanych z ratowaniem życia i zdrowia ludzi. Zatem nawet jeśli strona miała środki finansowe na rachunku, z których mogłaby bez trudu pokryć wpis od skargi, to jednak pamiętać należy o priorytetach w przeznaczaniu tych środków– w niniejszej sytuacji nie są to z pewnością zobowiązania publiczne, lecz świadczenia, które są głównym zadaniem Szpitala. Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.