I SA/Wr 208/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z/s w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od stycznia do marca 2013 r. postanawia: zwrócić stronie skarżącej, tj. A sp. z o.o. z/s w S., kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi. W dniu 15 stycznia 2015 r. skarżąca spółka wpłaciła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 500 zł tytułem wpisu od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. W dniu 12 lutego 2015 r. do tutejszego Sądu wpłynęła przedmiotowa skarga spółki. Zarządzeniem z dnia 6 marca 2015 r. Przewodniczący Wydziału I wyznaczył wpis sądowy od niniejszej skargi w wysokości 400 zł, zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuję: W myśl art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W przedmiotowej sprawie należny wpis sądowy od skargi, zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM, wynosi 400 zł. Z akt sprawy wynika, że skarżąca uiściła wpis w kwocie 500 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 p.p.s.a., powstałą różnicę między wpisem należnym a wpłaconym – 100 zł, należało zwrócić skarżącej, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.