I SA/Wr 210/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na zarządzenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 maja 2009 r. przekazujące sprawę na posiedzenie niejawne w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2004-2006 postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu 11 maja 2009 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wydał postanowienie o przekazaniu sprawy na posiedzenie niejawne celem rozważenia wniosku adwokata o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Wskazane zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia wniesionego przez D. D. w tym samym dniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej upsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Stosownie do art. 198 upsa przepisy powołanej ustawy regulujące zasady wnoszenia i rozpoznawania środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Z kolei art. 258 § 3 upsa przewiduje, iż do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż przedmiot zażalenia mogą stanowić tylko te z zarządzeń referendarza sądowego, w stosunku do których przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie przewidują taką możliwość. Przedmiot zażalenia wniesionego w niniejszej sprawie stanowi zarządzenie o przekazaniu sprawy na posiedzenie niejawne. Należy zauważyć, iż żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zażalenia na takie zarządzenie. Zarządzenie w tym przedmiocie nie zostało również wymienione w katalogu rozstrzygnięć, których zaskarżalność została przewidziana w art. 194 § 1 upsa. Stosownie do art. 178 wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Jak wcześniej wskazano przepisy działu IV ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanego "środki odwoławcze", w tym art. 178 upsa, stosuje się odpowiednio do zażaleń wniesionych na zarządzenia przewodniczącego, a na mocy odesłania zawartego w art. 258 § 3 upsa także do zażaleń na zarządzenia referendarza sądowego. Skoro przepisy powołanej ustawy nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie przekazania sprawy na posiedzenie niejawne należy uznać, iż zażalenie takie jest niedopuszczalne. Zatem zaktualizowane zostały przesłanki odrzucenia tego środka zaskarżenia przewidziane w art. 178 upsa. Z tych też przyczyn, na podstawie art. 178 w zw. z art. 198 upsa i art. 258 § 3 upsa, Sąd postanowił jak w sentencji.