I SA/Wr 2102/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. z/s w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 2102/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. (sygn. akt I GZ 239/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki na to postanowienie. W następstwie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca spółka wniosła kolejny wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, który został zakwalifikowany jako wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2014 r. Tak zakwalifikowany wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił postanowieniem z dnia 20 października 2014 r, a wywiedzione od tego postanowienia zażalenie spółki zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r. (sygn. akt I GZ 612/14). Postanowieniem także z dnia 20 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. o numerze [...]. Skarżąca spółka wraz ze skargą kasacyjną od tego postanowienia złożyła kolejny wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. W następstwie jego rozpoznania, postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. (sygn. akt I SA/Wr 2102/13) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W następstwie wezwania pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 540 zł (zarządzeniem z dnia 14 października 2015 r.) pełnomocnik skarżącej spółki wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił spółce przyznania prawa pomocy w zakresie wnioskowanym. Złożone od tego postanowienia "zażalenie" spółki zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia, Sąd stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika strony środka zaskarżenia zwracając uwagę, że od postanowienia referendarza sądowego przysługuje "sprzeciw" a nie "zażalenie". Stanowisko Sądu pierwszej instancji podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając postanowieniem z dnia 11 maja 2016 r. (sygn. akt I GZ 306/16) zażalenie spółki na postanowienie z dnia 7 marca 2016 r. Mając na uwadze powyższe, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 sierpnia 2016 r., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (w kwocie 540 zł) od skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone na adres pełnomocnika w dniu 7 września 2016 r. W dniu 14 września 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej złożył kolejny wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Do wniosku dołączył kserokopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz kserokopie tytułów wykonawczych wystawionych wobec spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. W stanie faktycznym sprawy, w związku z uprawomocnieniem się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2016 r. pełnomocnikowi strony skarżącej doręczono w dniu 7 września 2016 r. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (w kwocie 540 zł) od skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zapoczątkowany tym zdarzeniem bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej upływał w dniu 14 września 2016 r. (środa). Sąd podziela przy tym pogląd, że nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uregulowania wpisu sądowego ponowne wniesienie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest bowiem stanowisko, że z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych wypływa obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu sadowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2005 r., sygn. akt II FZ 608/05). Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że w dniu 14 września 2016 r. (a więc w czasie biegu terminu do opłacenia skargi kasacyjnej) strona skarżąca złożyła kolejny wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd skargę kasacyjną w sprawie odrzucił z powodu jej nieopłacenia, o czym orzekł jak w punkcie I postanowienia. Odnosząc się do zawartego w pkt II orzeczenia postanowienia o umorzeniu prawa pomocy należy wyjaśnić, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie z uwagi na okoliczności sprawy znajduje uzasadnienie w treści art. 249a p.p.s.a. Powołany przepis w zakresie znajdującym zastosowanie w sprawie stanowi, że jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie Sądu, z takim przypadkiem mamy do czynienia w sprawie, albowiem w przypadku ewentualnego zaskarżenia przez stronę postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej strona nie będzie zobowiązana do uiszczenia żadnych kosztów postępowania, o czym przesądza treść art. 220 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu.